Election, Global warming, Inflation etcetera….

J

ust few days and the first leg of Assembly elections kicks off in Karnataka, amidst hot sun sucking glucose or whatever from our head using a plastic pipe(Remember Glucon-D advertisement).Many pre poll surveys are doing rounds, each one suiting the ambitions of the author or the brain behind the survey.

 

 A quick check at the temperature stats across India shows an average increase of one to one and half degree Celsius compared to last year, strengthening the Global warming and glacier meltdown theories. Still our cities and semi urban areas are growing with more and more flashy multi storied buildings sporting jazzy glass and fancy steel.

 

Big thanks to Chief election commissioner and all other responsible for conducting elections, for having made this election, relatively noise and plastic free and there by contributing towards green and clean environment. Reduced noise pollution, curb on use of plastic for banners and buntings have really made this election tolerable even during this hot summer.

 

Inflation much to the embarrassment of ruling coalition at the center has come as a handy weapon for the non ruling parties fighting elections. Will this inflation do what increased `Aalu Pyaaz` price did for Vajpayee government few years back? Will have to wait and see.

 

Latest food for thought: Here comes another salvo fired by US President on the reasons behind global inflation. According to Bush, increased consumption by Indian middle class along with China is the main cause for Global inflation and increased commodity prices. Our political parties are already up in arms and have started making Bush’s effigy for the protest rallies.

 

President Bush is not completely wrong when he says that increased demand for food and oil from India and china is driving the global prices. At least he is partially correct from `Demand` side perspective. India and China are the fastest growing developing economies (8+ percentage growth) in the world driving demand for commodity and oil world wide.

But there are big and compelling reasons from supply side also, coupled with excessive shifting of focus on bio fuels and many more from various other quarters.

 

Finally… Exercise your franchise.Don’t forget or neglect.

 

You don’t have right to complain or blame also, if you don’t vote.

Wire and the connection…

My obsession of appreciating good advertisements continues. This time its an Ad. made by agency Lowe, for Havells cable.

A building under construction, poorly lit room and in a labour class family mother is preparing chapatis. Her son is sitting a little distance away . Each time she picks up the chapati from the fire, her fingers get burnt. An idea flashes in son`s mind , he gets up and brings a piece of Havells cable laying near by and turns it in to the shape of  `Tongs`(chimta) and gives it to mother. Mother starts using it and picks up the chapatis effortlessly. Then comes the base line “Fire resistant wires from Havells”

Wow! what a nice and touching way of describing the quality of a cable. First and foremost it perfectly delivers the message “Fire resistant wires”, and also makes a great impact on the target decision makers, psyche.

Here is the Ad.

http://www.havells.com/movie/35 sec.mpg

Those two Ad. campaigns….

Two Ad. campaigns which made their appearance, one during later part of 2007 and the other during  the early  2008, and which i think were successful in striking a chord, were `Jeete raho`from ICICI Prudential and `We all change for the Ones we Love`from Canara Bank.Both of them incidentlly belong to Financial Service Industry.

Jeete Raho: Agency Lowe, prefers the old method of `story telling` in this campaign to pass on the message of importance of Insurance, and is successful to a great extent also. Couple seemingly in their early thirties, perfectly pass on the message to the targeted customers, with the combination of humour and sentiment. Ad starts with, telling  about the uncertainties surrounding in this world  in a subtle manner and finally ends up saying `why to worry`when you have the simple solution in the form of Insurance.`Story telling` is also successful because of the cast involved with whom the targeted customers can easily relate to, and identify with. 

We all change….Ogilvy and Mather which launched the re-branding exercise for Canara Bank has done a series of ads both for print and electronic media, with the base line `We all change for the ones we love`. Electronic media series has two superbly done ads. exactly conveying the base line `We all change…

In one of the ads, a young twenty something woman tries to master her knowledge on the game of cricket to impress her husband. She tries to identify the various fielding positions(such as silly point, gali, third man)  by substituting vegetables for players on her dining table and trying her hand on umpiring  with children playing on street.

Another ad. in the same series shows  Kannada speaking Woman learning Punjabi to welcome her daughter in law who is a Punjabi. Finally she welcomes her daughter in law in Punjabi and says “She is part of our family”. Both of these, very clearly and emotionally shows the intention and effort of the part of Bank to adopt to new technologies and methodologies to suit to the changing needs of  modern world, and this clearly drives home the point “We all change for the ones we love”.

Budget-The same old story!!

  Budget season, and all eyes on North Block once again. And as usual pressures from three quarters on the man who is going to present his seventh budget and become the `Finance minister` who has presented second heighest number of Budgets, in Independent India.(First being Morarji Desai with eight budgets).

Pressure, One, from various industries which have their own grievances` ranging from Excise duty to FBT. Two from the `Economy`, which has its own problems in the form of Inflation, Monetary pressure, Fiscal health, Global pressure, what and what not. Third and the most powerful from the political lobby which despartely wants a `Feel good` factor to face the electorates, in the days to come.

Really a balancing act, but this is not the first time he is facing such a situation. He has proved his talent in dealing with a situation like this in the previous UF regime.

No amount of discussion and debates on what to expect, what not to and what is the better way? will solve the good old problem of `Delivery mechanism` being the faulty one.  Flawed Delivery mechanism can fail the ambitious and most well intentioned programmes and NREGP (National Rural Employment Guarantee Programme) being the classic example. Ironically, Adopting a Zero base concept and creating a robust Delivery mechanism are the two important factors which are forgotten budget on budget.

ತೆರೆ ಸರಿಯಿತು…

ಹೊರಳಾಡಿದ, ಹೊರಳಾಡಿದ, ಮಲಗಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತ. ಕೋಣೆಯ ಗಡಿಯಾರ, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆ ತೋರಿಸುತಿತ್ತು. ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ಹಾಲಿನ ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ. ಗಡಿಯಾರವು ಕಟ ಕಟ ಶಬ್ಧ ಮಾಡುತಿತ್ತು. ಗೋಡೆಯ ಮೂಲೆಯೊಂದರಿಂದ ಹಲ್ಲಿಯು ಲೊಚಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಡಾಂಧಕಾರ, ಗಾಢಮೌನ, ಅದರೆ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಗಳ ಏರಿಳಿತ, ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಹೊಡೆದಾಟ, ಅಲ್ಲೋಲ ಕಲ್ಲೋಲ.

ಭಟ್ಟರು ಎದ್ದು ಬಂದು ಹಾಲಿನ ದೀಪ ಹಾಕಿದರು, ಬೇಗನೆ ಹಾಲನ್ನು ಬಿಸಿಗಿಟ್ಟು, ಬಿಸಿಯಾದ ಹಾಲನ್ನು ತಂದು ಅವನ ಮುಂದಿಟ್ಟರು. ಅವರಿಗೂ ಕಾಡುತಿತ್ತು, ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಷ್ಟ್ಟು ಬೇಗನೆಯೇಕೆ ಎದ್ದ. ಭಟ್ಟರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದರು, ಅವನು ಹಾಲನ್ನು ಗಟ ಗಟನೆ ಕುಡಿದು ಲೋಟವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಕ್ಕಿದ. ಗಡಿಯಾರ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಲೇಇತ್ತು, ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿನ ಹಲ್ಲಿ ಲೊಚಗುಟ್ಟುತಿತ್ತು. ಜಗವೆಲ್ಲ ಮಲಗಿರಲು ಇವನೊಬ್ಬನೆದ್ದಿದ್ದ, ಕಾರಣ…….ಧಡಾರನೆ ಎದ್ದು ತನ್ನ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಸೇರಿ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಹಿದ.

ಆದರೂ ಕಾಡುತಿತ್ತು, ಅವಳ ಮುಂಗುರುಳು, ಅವಳ ಕಂಠ, ಅವಳ ನಡಿಗೆ, ಅವಳ ಸುಕೋಮಲ ದೇಹ. ಪ್ರೇಮವೋ, ಕಾಮವೋ ಅವಳ ಮೋಹಪಾಶದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಎದ್ದು ಬರಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅದರೆ ಅದರಲ್ಲೇ ಇರಲು ಮನಸೊಪ್ಪುತ್ತಿಲ್ಲ. ಥೂ….ಎಂದು ಕೂಗಿದ, ಮೇಜನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ಗುದ್ದಿದ.

ತಾನು ನಂಬಿಕೊಂಡ ಆದರ್ಶವೆಲ್ಲ ಏನಾಯಿತು? ಮನೋನಿಗ್ರಹ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ, ಆತ್ಮಸಾಕ್ಶಾತ್ಕಾರ, ಎಲ್ಲಾ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತಿದೆಯೇ? “ಇಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಬಾರದು” ಎಂದಿತು ಮನಸ್ಸು. ಅದೇ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಕೂಗಿತು..”ಪ್ರೀತಿಯ ಕರೆ, ನಿರ್ಲಕ್ಶಿಸಬೇಡ, ಪ್ರೀತಿ ಶಾಶ್ವತ” ಇವನು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಕೂಗಿದ, ” ಇದು ಪ್ರೇಮವಲ್ಲ, ಬರೇ ಕಾಮ! ಕಾಮ!”,… “ಹಾಗಾದರೆ ಇದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತಾ ಎದ್ದು ಬರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ…” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಗಹ ಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕಿತು.

“ಹೌದು ಇದು ಬರೆಯ ಕಾಮ, ಅದರೂ ಇದರಿಂದೇಕೆ ನನಗೆ ಹೊರಬರಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಏಕೆ? ಏಕೆ?” ಮತ್ತೆ ಚೀರಿದ, ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತ.

ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಶಾಂತ ಮುಖ ಮುದ್ರೆಯಿರುವ ಪುಸ್ತಕವೊಂದು ಕಂಡಿತು, “ಭಜಗೋವಿಂದಮ್”…ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರುತಿದ್ದ, ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ…ಏನೋ ಕಂಡಂತಾಯಿತು. ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಓದತೊಡಗಿದ..
“ನಾರಿಸ್ತನ ಭರ ನಾಭಿ ದೇಶಂ
ದ್ರಷ್ಟ್ಟಾಮೋಘಾ ಮೋಹಾವೇಶಮ್,
ಏತನ್ಮಾಂಸವಸಾದಿ ವಿಕಾರಂ,
ಮನಸಿವಿಚಂತಯ, ವಾರಂ ವಾರಮ್..”

“ನಾರಿಯ ಗುರುಕುಚ ನಾಭಿ ದೇಶವ
ನೋಡುತ ಮೋಹಿತನಾಗದಿರು
ಅವು ಬರಿ ಮಾಂಸವಿಕಾರಗಳೆಂಬುದ
ಮತ್ತೂ, ಮತ್ತೂ, ನೆನೆಯುತಿರು.”

ಓದಿದ ನಂತರ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಿದ. ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಬೆವರತೊಡಗಿತು, ದೇಹದಲೆಲ್ಲಾ ಮಿಂಚು ಸಂಚಾರವಾದಂತಾಯಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತಿದ್ದ, ತಲೆಯೊಳಗಿನ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಾ ಮಾಯವಾದಂತಾಯಿತು.
ಧಿಗ್ಗನೆ! ಎದ್ದ, ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದ, ಸರ ಸರ ನಡೆದ, ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡದೆಯೇ ನಡೆದ, ಹೋದ ಬಹುದೂರ ಹೋದ…….ಆಗಾಗಲೆ ಸೂರ್ಯನು ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳೊಡನೆ, ಗಾಡಾಂಧಕಾರವನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಜಗತ್ತಿಗೆಲ್ಲ, ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡತೊಡಗಿದ್ದನು. ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಮೊಳಗುತಿತ್ತು, “ಮಾನವ ಮೂಳೆ ಮಾಂಸದ………….

(My first story, which was published in ATNCC  annual  magazine)

“Hi this is Nancy……

Come on.. speed up last 3 hours and another 100 ಅಂತ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಕೂಗುತ್ತಾ ಇದ್ದ Team lead. ಸಣ್ಣಗೆ ಒಂದೇ ಕಡೆ ನೋಯುತ್ತಿರುವ ತಲೆನೋವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಮತ್ತೆ Phone ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ” Hi this is Nancy calling from `Mega buck` can i talk to you for few minutes on our new Travellers card?” ಎಂದು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿನ ಒಂದು ಗಡಿಯಾರ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯನ್ಹಾ 3 ಗಂಟೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುತಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಗಡಿಯಾರ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ 3 ಗಂಟೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತಿತ್ತು. ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಸುಸ್ತಾದ team lead ಸಹ, ಐದು ನಿಮಿಷ ಮಲ್ಗೋಣ ಅಂತ toilet ಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡ.

6ಗಂಟೆ ಆಗುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ team ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ system ನ log off ಮಾಡಿ ಹೊರಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ cab ಗಳ ಹತ್ತಿರ ನಡೆಯಿತು.

8ಗಂಟೆ ಗಳ shift ನಲ್ಲಿ 10 product sale  ಮಾಡದೆ ಕಷ್ಟ್ಟ ಅಂತದ್ರಲ್ಲಿ ದರಿದ್ರದವರು target ನ 15 ಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಇನ್ನು weekly review ನಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ perform  ಮಾಡಿಲ್ಲ ಅಂತ ಬೇರೆ, ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕು, ಎಂದು ಗೊಣಗುತ್ತಾ cab ಬಳಿ ನಡೆಯುತಿದ್ರೆ, “ಏಯ್ ಶರ್ಮಿ… “ಎಂಬ ಧ್ವನಿಗೆ ತನ್ನ `ನ್ಯಾನ್ಸಿ` ಎಂಬ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಆಚೆಗೆ ಬಂದಳು ಶರ್ಮಿಳ ಅಲಿಯಾಸ್ ನ್ಯಾನ್ಸಿ. ಕೂಗಿದ್ದವಳು ಅವಳ ಗೆಳತಿ ಸುಮ ಅಲಿಯಾಸ್ ವಿನ್ಸಿ.

ಅಯ್ಯೋ ನಂದು ಬರೇ 8 ಆಯ್ತು, target reach ಅಗದೆದ್ರೆ ಕಷ್ಟ್ಟ, ಈ ಸಾರಿ appraisal ಏನಾಗುತ್ತೋ? ಎಂಬಷ್ಟ್ಟೇ ಮಾತುಗಳು cab ನ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿತ್ತು.

                                    ****************************************

ಎರಡನೆ ವರ್ಷದ BA English major ಓದುತಿದ್ದ, ಶರ್ಮಿಳಾ ಗೆ ಅವತ್ತು ರಾತ್ರಿ, ತನ್ನ ಅಪ್ಪ ಸತ್ತು ಹೋದ ಹಾಗೆ , ತಾನು ಅಪ್ಪನ ದೇಹದ ಎದುರು ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಕನಸು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಮೈ ಎಲ್ಲಾ ಬೆವರಿ ಧಡಾರನೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅವಳ favourite lecturer ಶಾಲಿನಿ ಮುಂದೆ ಈ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅಯ್ಯೋ ಮಂಕೆ ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಹೆದ್ರುಕೊಬೇಡ, ನಿನ್ನ ಕನಸಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮಪ್ಪನಿಗೆ ಏನು ಆಗಲ್ಲ. Financial ಆಗಿ emotional ಆಗಿ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳ ಮೇಲೆ depend ಆಗಿರುವಂತಹ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಬರೋ ಕನಸು ಇದು. ಮನೆಗೆ ಅಪ್ಪ,sole bread winner ಅವನಿಲ್ಲದಿದ್ರೆ, ನನ್ನ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮನ ಗತಿ ಏನು ಅಂತ ನಿನ್ನ ಮನಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಯ ಈ ರೀತಿ ಬಂದಿದೆ ಅಷ್ಟ್ಟೆ ಅಂತ ಅಂದಿದ್ದರು.

ಕಾಕತಾಳಿಯವೋ ಎಂಬಂತೆ ಇದಾದ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಪುರೋಹಿತ ವ್ರತ್ತಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಸಂಸಾರ ರಥವನ್ನು ನಡೆಸುತಿದ್ದ ಅವಳ ಅಪ್ಪ , ಹಠಾತ್ತನೆ ಬಂದೆರಗಿದ heart attack ನಿಂದ ಇಹ ಲೋಕದ ವ್ಯಾಪರವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ್ದರು. ಮುಂದೆ ಯಾವ ದಾರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಜೀವನ ಸಾಗ ಬೇಕಿತ್ತು, ಎದುರಿಗೆ ಇದ್ದ ಒಂದೇ ದಾರಿ ಅಂದ್ರೆ,  ಓದಿಗೆ ತಿಲಾಂಜಲಿ, ಹಾಗು ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಕೆಲಸ.

                  ***************************************************

ಮತ್ತೊಂದು ರಾತ್ರಿ, ಅಲ್ಲ ಅವಳ ಪಾಲಿಗೆ ದಿನದ ಕೆಲಸ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಕೆಲಸದ ಮಧ್ಯೆ, phone ಮಾಡಿ distrurb ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದ ಹಾಗೆ ಬೈದಿದ್ದ ಒಬ್ಬನ ಬೈಗುಳವನ್ನು “Thanks very much Symonds, for your valuable time “ಎಂದು ಮುಕ್ತಾಯ ಮಾಡಿದ್ದಳು, ನ್ಯಾನ್ಸಿ. ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಆಗಿದ್ರೆ ಈ ತರಹದ ಬೈಗುಳಗಳು, ಅಶ್ಲೀಲವಾದ comment ಗಳಿಗೆ ದಿನ ಎಲ್ಲಾ ತಲೆ ಕೆಡಿಸ್ಕೊಂಡು ಕೂತಿರ್ತಿದ್ದಳು. ಈಗ ಈ  inustry, business, culture, pressure ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಥವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ದೂರವಾಣಿಯ ಆ ತುದಿಯಿಂದ ಯಾರು ಏನೇ ಅಂದರೂ,”Thank you for your valuable time” ಅನ್ನುವ ಮಂತ್ರ ಸಿದ್ದಿಸಿಹೋಗಿದೆ. ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲ ಎಚ್ಹರವಾಗಿರುವ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆbiological clock ಕೂಡ adjust ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ತೀರ ನಿದ್ರೆ ಬಂದ್ರೆ ಇದ್ದೇ ಇದಯಲ್ಲ, toilet ನ seat ಮೇಲೆ ತೂಕಡಿಸೋದು, desk ಮೇಲೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋ ಹಾಗಿಲ್ವಲಾ!!!

Team lead ಬಂದು toilet ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ used ಕಾಂಡೋಮ್ ಗಳು ಸಿಕ್ಕಿವೆ Admin ನವರು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ, this is the final warning, be careful ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಹೋದ. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬಿಬ್ರು ಮಾಡೊ ಕೆಲ್ಸಕ್ಕೆ ಎಲ್ರಿಗೂ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ಅಂತ ಗೊಣಗಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ phone ಎತ್ತಿದಳು ನ್ಯಾನ್ಸಿ.

ಜೇಮ್ಸ್ ಮತ್ತು ಲಿಂಡಾ ದು ಬ್ರೇಕ್ ಅಯ್ತು ಅಂತ ಅನ್ಸುತ್ತೆ, ಲಿಂಡಾ ಮತ್ತೆ orkut ನಲ್ಲಿ ಸಿಂಗಲ್ ಅಂತ ಹಾಕಿದ್ದಾಳೆ, ನೋಡು ಅಂತ ವಿನ್ಸಿ, messanger ನಲ್ಲಿ breaking news ಕಳಿಸಿದ್ದು ನೋಡಿ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ತುಟಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಕ್ಕು “sure our agent will drop at your place exactly at the appointed time “ಅಂತ ಹೇಳಿ phone disconnect ಮಾಡಿದಳು.

ಪಾಪ ಅಮ್ಮನ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟ್ಟೊಂದು ಕೂಗ ಬಾರದಿತ್ತು, ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಇರೋ ಹುಡುಗಿ ಅಂದ್ರೆ ಗಂಡಿನ ಕಡೆಯವರು ಸಂಬಂಧ ಬೆಳಸಕ್ಕೆ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದು ಸತ್ಯ ತಾನೆ. ಅದ್ರೆ ಈ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ರೆ ತಿಂಗಳಿಗೆ 15000 ಸಿಗೋ ಇನ್ಯಾವ ಕೆಲಸ ಸಿಗತ್ತೆ? ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಆರು ಸಾವಿರ, ದಿನಸಿ, ಕರೆಂಟ್ ಬಿಲ್ಲು, ಫೋನ್ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಎಷ್ಟ್ಟು ಖರ್ಚಿರುತ್ತೆ, ಅಮ್ಮನಿಗೇನು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ. ಹೋಗ್ಲಿ ನಾನು ಮದುವೆ ಆಗಿ ಹೋದ್ರೆ ಅಮ್ಮನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಳೊಕ್ಕೆ ಅಣ್ಣ , ತಮ್ಮ ಅಂತನಾದ್ರು ಯಾರದ್ರು ಇದ್ದಾರ? ಅದು ಇಲ್ಲ… ಅಮೇಲೆ ಮದುವೆ ಆದ ಮೇಲೆ ತಾಯಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಡೊದು ಬೇಡ ಅಂತ ಗಂಡ ಕೂಗಾಡಿದ್ರೆ, ಪಾಪ ಅವಳೇನು ಬೀದಿಲ್ಲಿ ಬೇಡಕ್ಕಾಗುತ್ತಾ? ಹೀಗೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಯೋಚನೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಇನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ಬ್ರೇಕ್ ನಲ್ಲಿ ಏನಾದ್ರು ತಿಂದುಕೊಂಡು ಬರಬೇಕು ಅಂತ cafeteria ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಳು.

smoking zone ನಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆಯ ನಡುವೆ, ಪಿಂಟೊ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡು ಕೇಕೆ ಹಾಕ್ತಿದ್ದ, ಲಿಂಡಾ Hey nancy…long time no see….ಅಂತ ಕೂಗಿದಳು. ಮತ್ತೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರೆ ಆ ಪಿಂಟೊ ಮಖ ನೋಡಬೇಕಲ್ಲಾ ಅಂತ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಕೈ ಬೀಸಿ ಮುಂದೆ ಹೋದಳು.

ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಯ ವಾತವರಣ, ನಡವಳಿಕೆ ಎಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ಗಾಬರಿ ಆಗಿದ್ದಳು. ಇದು ಸಾಲ್ದು ಅಂತ ನಿನ್ನ performance ಏನು ಸರಿ ಇಲ್ಲ you won`t survive here, ಅಂತ tem lead ಹೆದರಿಸಿದ್ದ ದಿನ ಅಂತು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂದಿತ್ತು. ಸಮಾಧಾನದ ನಾಲ್ಕು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದ, ಪಿಂಟೊ. ಆದರೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ತನ್ನ ಮೈ , ಕೈ, ಎಲ್ಲಾ ಮುಟ್ಟುತಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತದ ತಕ್ಷಣ ಅವನನ್ನ ದಬ್ಬಿ ಓಡಿ ಬಂದಿದ್ದಳು.

Marriage bureau ದಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿ private ಕಂಪನಿಲ್ಲಿ ಅಕೌಂಟೆಂಟ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ಬರ್ಸಿದ್ದಿನಿ ಕಣೇ ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತು. ನಮ್ಮಗಳ ನಡುವೆ ಕೆಲವು ಜನ ಲಿಂಡಾ, ಪಿಂಟೊ, ಜೇಮ್ಸ್ ತರಹದವರು ಇರಬಹುದು, ಅದ್ರೆ, ನನ್ನಂತವರು, ವಿನ್ಸಿ, ರಾಬರ್ಟ್ ,ಕ್ಯಾಥರಿನ್ , ಮಾರ್ತಾ, ರಿಕ್ಕಿ, ರಿಚರ್ಡ್ , ತರಹ ದವರು ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡಿಗಾಗಿ ನಿಯತ್ತಾಗಿ ದುಡಿತಾ ಇದಾರೆ ಅಂತ ಹುಡುಗನ ಕಡೆಯವರಿಗೆ ಹೇಗೆ convince ಮಾಡೋದು? ಅಥವಾ convince ಮಾಡೋಕ್ಕಾಗುತ್ತಾ? impossible … ಮತ್ತೆ ಯಾಂತ್ರಿಕ ವಾಗಿ phoneಎತ್ತಿದಳು “Hi this is Nancy calling from …..

ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು…..

“ರೀ ಇವತ್ತು ಕಾಗದ ಬಂದಿದೆ, ನಮ್ಮ ನಂದಿನಿದು ಹಾಗು ಹುಡುಗಂದು ಜಾತಕ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಗುತ್ತಂತೆ, ಹುಡುಗನ photoನು ಕಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂದಿನ ವಾರನೆ ನೋಡಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರಂತೆ” ಅಂತ ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ ಬಂದು ಇನ್ನು ಶೂ ಕಳಚುವ ಮೊದಲೆ ಗಂಡ ನಿಗೆ ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದರು ಸೀತಮ್ಮ. ತನ್ನ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕದ ನಡುವೆ ಶಾಹಿದ್ ಕಪೂರ್ ನ ಹೋಲುವ ಚಾಕೊಲೆಟ್ ಮುಖದ ಹುಡುಗನ ಮುದ್ದು ಮುಖದ photo ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು ನಂದಿನಿ.

ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದ ಕನ್ನಡ MA ಫಲಿತಾಂಶ ಕಾಯುತಿದ್ದ ನಂದಿನಿಗೆ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನೋಷ್ಟ್ಟರಲ್ಲಿ ಹುಡುಗನ ಕಡೆಯವರು ಬಂದಿದ್ದು, ನೋಡಿದ್ದು, ಮಾತಾಡಿದ್ದು, ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ನಡೆದು ಹೋಗಿತ್ತು.

ಅದರೆ ಸದಾ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕಥೆ, ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅವತ್ತು ತನ್ನ ನೋಡಲು ಬಂದ ವಿನಯ್ ಇದಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ತನಗೆ ಸಂಬಧವೇ ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೆ “ok, ok thats fine” ಅಂತ ಬರಿ ಬಾಯಿ ಮಾತಿಗೆ ಮೆಚ್ಹುಗೆ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ್ದ. ಅವಳ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿದಷ್ಟ್ಟು ಹೊತ್ತು, ತುಂಬಾನೆ open ಆಗಿ ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ, ತನ್ನ software profession ಬರೋ ಸಂಬಳ, ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ visit ಮಾಡಿದ ದೇಶಗಳು, ಮುಂದಿನ plans, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ತನಗಿರುವ site ಇದರೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ “ನಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಕೋಚ ಇಲ್ಲದೆ ಹೇಳು” ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದ.

ಈ ವಿಷಯ ಅಮ್ಮನ ಬಳಿ ಹೇಳಿದಾಗ ” ಗಂಡಸರು ಮದುವೆ ಅಂದ್ರೆ ಯೋಚಿಸೊದು ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲವೇನೆ?  ತನಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಆದಾಯ ದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಸುಖವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೊಕೆ ಆಗುತ್ತಾ?, ಸುಖ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಏನು? ಅಂತ, ಇದು ನಿಜವಾಗ್ಲು ಒಬ್ಬ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಹುಡಗನ ಲಕ್ಶಣ. ನಿನಗಿಷ್ಟ್ಟವಾಗುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋದು, ಅದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯಾನಾ? ಗುಣ ಮುಖ್ಯ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದರು ಸೀತಮ್ಮ.

ಹೌದು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು, ನಂದಿನಿಗೆ.  ಎಲ್ಲರು ಕವಿರಾಜ ಮಾರ್ಗ ಓದಿರಲಿ, ಅವನಿಗು ನನ್ನಂತೆ ಲಕ್ಶ್ಮಿ ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟರ ಕವಿತೆ ಗಳು ಇಷ್ಟ್ಟ ಆಗ್ಲಿ ಅನ್ನೋದು ತಪ್ಪಲ್ಲವಾ ಅಂತ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.

ಮಧುಚಂದ್ರಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ Maldives ಗೆ ಹಾರಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರು ಕಾಣುವ ನೀಲಿ ಆಕಾಶ, ನೀಲಿ ಕಡಲು, ನಡುವಿನ ಹಸಿರು ಗುಡ್ದಗಳು ನಡುವೆ ವಿನಯ್ ನ ಬೆಚ್ಹನೆ ಅಪ್ಪುಗೆ, ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ದಿನಗಳು ಕಳೆದದ್ದು ನಂದಿನಿ ಗೆ ಗೊತ್ತೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

                                                       *******************                                     

ಕಾಲಿಂಗ್ ಬೆಲ್ ನ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಧಡಕ್ಕನೆ ಗತ ನೆನಪು ಗಳ ತೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಎದ್ದಳು ನಂದಿನಿ. ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗ ಎಂದಿನ ಕಳೆಗುಂದಿದ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ವಿನಯ್. ಒಳಗೆ ಬಂದವನೆ ಹೆಚ್ಹು ಮಾತನಾಡದೆ “ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿವಿಲ್ಲ ಒಂದು ಲೋಟ ಹಾಲು ಕುಡಿದು ಮಲ್ಕೊತಿನಿ” ಅಂತ ಹೇಳಿ ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡ.
 ನಂದಿನಿ ಗೆ ಇದು ಇವತ್ತಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಎರಡು ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ನಡಿಯುತ್ತಿರುವುದು.ಯಾಕೆ, ಏನು ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಅವನನ್ನ ಕೇಳಿ ಅವಳಿಗೆ ಸಾಕಾಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದಳು.

“ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡನಾ ಅಥವಾ ಏನು, ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟ್ಟೊಂದು ಸುಸ್ಥಾಗಿ, tension ನಲ್ಲಿ ಇರ್ತಿಯಾ, ವಿನಿ doctor ಹತ್ತಿರ ಹೋಗೋಣವಾ” ಅಂತ ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ” ನಿನಗೇನು ಗೊತ್ತು ಅಂತ ಮಾತಾಡ್ತಿಯಾ ತೆಪ್ಪಗಿರು” ಅಂತ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ್ದ. ಹೆಚ್ಹಿಗೆ ಮಾತು ಕಥೆಯಿಲ್ಲದ ಒಂದೊಂದು ಸಾರಿ ಪೂರ್ತಿ ಮೌನದ ದಿನಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಅಸಹನೀಯ ವಾಗತೊಡಗಿದ್ದವು.

ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತಿದ್ದವಳನ್ನು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬಂದು ಬಲವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ” ಇವೆಲ್ಲಾ ಬಿಸಾಕು `ನಂದು`, ಇವತ್ತು ಊಟಕ್ಕೆsouth indies ಗೆ ಹೋಗಣ, table book ಮಾಡಿದಿನಿ, get ready fast ಚಿನ್ನ” ಅಂತ ಅವಸರಪಡಿಸಿದ್ದ;

India twenty twenty World Cup ಗೆದ್ದಾಗ ಮಗುವಿನಂತೆ sofa ದ ಮೇಲೆ ಕುಣಿದು, ಟಿಪಾಯಿಯ ಮೇಲಿಟ್ಟಿದ್ದ flower vase ನ ಒಡೆದು ಹಾಕಿದ್ದ; ವಿನಿ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದ? ಅವನಿಗ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದು ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳು 11 ನ್ನ ತೋರಿಸುತಿದ್ದರೂ ನಿದ್ದೆಯ ಜಾಗವನ್ನು ಯೋಚನೆ ಗಳು ಆಕ್ರಮಿಸಿದ್ದವು.

“ವಿನಯ್ ಹುಚ್ಹು ನಿಂಗೆ ಎರಡು ವರೆ ಸಾವಿರದ ಚಪ್ಪಲಿನಾ ನನಗೆ, ಖಂಡಿತಾ ಬೇಡಾಪ್ಪ, ನಿಂಗೊತ್ತಾ? ನಮ್ಮಪ್ಪನ ಮನೆಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ3 ಜನರ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ತಿಂಗಳ ದಿನಸಿ ಖರ್ಚು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಕಮ್ಮಿ ಆಗುತ್ತೆ” ಅಂದಿದ್ದಳು. ” `ನಂದು` ದುಡ್ದಿದ್ದಾಗ ಮಜ ಮಾಡಬೇಕು ಕಣೆ, ವಿನಯ್ ಹೆಂಡತಿ ಎಂತಾ cheap ಆಗಿರೊ ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ಜನ ಮಾತಾಡಿದ್ರೆ ನಂಗೆ ಅವಮಾನ ಗೊತ್ತ” ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಅವಳನ್ನ convince ಮಾಡಿದ್ದ.

ಕೇವಲ ಎರಡೇ ವರ್ಷ ಹಳೆಯದಾದ ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ 29 inchನ T V ಮಾರಿ LCD TVನ ತಂದಾಗಲಂತೂ ಅವಳಿಗೆ ಇವನು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡ್ತಾನೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗದೆ, ಬೆಪ್ಪಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ” ಏ ನಂದು ನನ್ನ colleagues ಗಳಲ್ಲಿ LCD TV ತೋಗೊತಿರದು ನಾನೆ ಕೊನೆಯವನು ಗೊತ್ತಾ? ನಮ್ಮsenior manager ಮನೆಲಿ LCD TV ಬಂದು ಎರಡು ವರ್ಷ ಆಗಿದೆ, ಇದ್ರ clarity ಈ CRT technology ಗೆ compare ಮಾಡಕ್ಕಾಗಲ್ಲ ಗೊತ್ತ? ನೀನು happy ಆಗಿರು ಚಿನ್ನworry ಮಾಡ್ಕೊಬೇಡ just four instalments ಅಷ್ಟ್ಟೆ”.

ಅರೆ! ನಾನು ನೋಡೋದು ನಾಲ್ಕು ಸೀರಿಯಲ್ ಹಾಗು ಒಂದು ಸಾರೆಗಮ programme ಗೆ ಆ TV ನೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು ನಾನ್ಯಾವತ್ತು LCD TV ಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳೇ ಇಲ್ವಲ್ಲ ಅಂತಾ ಹೇಳ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಮಾತನ್ನ ಕಿವಿ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳದೆ ” ಇದರ picture in picture technology ಸಕತ್ತಾಗಿದೆ” ಅಂತ ಕೂಗ್ತಿದ್ದ.

“ನೀನು driving class ಸೇರ್ಕೊ `ನಂದು `ನಿಂಗೆ ಅಂತನೆ separate ಕಾರ್ ತೊಗೊಳೊಣ” ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ,  ” ಇಲ್ಲ ನಂಗೆ ಕಾರ್ drive ಮಾಡೋದು ಇಷ್ಟ್ಟ ಇಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕ ಕೂರ್ತಿನಲ್ಲ ಅದೆ ನಂಗೆ ಸಾಕು ನನ್ನ force ಮಾಡಬೇಡ please” ಅಂತ ಕೂಗಿ ಅತ್ತಿದ್ದು, ಹೀಗೆ ಒಂದೊಂದು ಘಟನೆ ಗಳು ಅವಳ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಓಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳು ಮಧ್ಯ ರಾತ್ರಿ ಎರಡು ಗಂಟೆ ತೋರಿಸುತಿತ್ತು. Drawing room ನ ಸೀಲಿಂಗ್ fan ನ ನೋಡ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ ನಂದಿನಿ ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ ಸದ್ದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಳು.

ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದ ವಿನಯ್ , ನಂದಿನಿ ಯ ಮುಖ ನೋಡಿದ ತಕ್ಶಣ ದುಃಖದ ಕಟ್ಟೆ  ಒಮ್ಮೇಲೆ ಒಡೆದಂತೆ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ “ನಂದು ” ಅಂತ ಓಡಿ ಬಂದು ಅವಳ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮುಖವನ್ನಿಟ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಅಳತೋಡಗಿದ.”ಏಯ್ ವಿನಿ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೊ, ಏನಾಯ್ತು ಹೇಳು ,ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳ ತರಹ ಅಳ್ತಿಯಲ್ಲೋ ಹುಚ್ಹ ನಾನಿಲ್ವ ನಿಂಜೊತೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದಳು.

“ನಂದು ನಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತಿದ್ದ ಆ American Banking project, sub-prime crisis ನಿಂದ client  ಗೆ ತುಂಬಾ loss ಆಗಿ 50% rampdown ಆಗ್ತಿದೆ. ಕಂಪನಿ management ಈ project ನಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡುತಿದ್ದ almost 50% engineers ನ layoff ಮಾಡಿದೆ. ನಾನು senior ಅಂತ ಇದೇ project ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಳೇಯ salary ಯ 50% ಗೆ work ಮಾಡಬಹುದು ಅಥವಾ  ಇನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ನೋಡ್ಕೊ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರು, ಇದನ್ನ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇಷ್ಟ್ಟು ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಇನ್ಯಾವುದಾದರು ಕೆಲ್ಸ ಸಿಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ confidence ನಂಗಿತ್ತು. ಆದ್ರೆ ಈ ಎರಡು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ profile ಗೆ suit ಆಗೊಂತ ನನ್ನ salary expectation ಗೆ ತಕ್ಕ ಯಾವ ಕೆಲ್ಸಾನು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ, ಅರ್ಧ ಸಂಬಳಕ್ಕೆcontinue ಮಾಡೊ ಒಂದೆ option ನನಗುಳಿದಿರುವುದು. `ನಂದು` ನಮ್ಮfuture ಬಗ್ಗೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಕನಸು ಇತ್ತು, ನಿನ್ನ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನ್ನಾಗಿ ನೋಡ್ಕೊಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಆಸೆ ನಂಗಿತ್ತು, ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ ತಾನೆ”, ಎಂದು ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹೇಳಿದ.
ಇಷ್ಟ್ಟು ದಿವ್ಸ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಹೆಪ್ಪು ಗಟ್ಟಿದ್ದ ಭಾವನೆಗಳು ಹರಿದು ಬಂದದಕ್ಕೆ, ಒಂದು ಕಡೆ ಸಂತಸ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಅವನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಬಗ್ಗಿ ಉಕ್ಕಿ ಬರುತಿದ್ದ ಅನುಕಂಪ ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲ ಕೂಡಿ ಗದ್ಗದಿತಳಾಗಿ “`ವಿನಿ`, ನನಗಿದಾವುದರಿಂದನು ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ ಕಣೋ, ನಮ್ಮಪ್ಪನಿಗೆ ಬರುತಿದ್ದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಸಂಬಳದಲ್ಲಿ ನಾವೆಷ್ಟ್ಟು ಸುಖ ವಾಗಿದ್ದೆವೋ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಚೂರೂ ಜಾಸ್ತಿ ಬೇಡ ನನಗೆ”.

“ನಾನು ನನಗಿಷ್ಟ್ಟವಾದ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲುಗಳ ಪುಟ್ಟ ಕವಿತೆ ಓದಿ ಹೇಳ್ದಾಗ, ನೀನು ಚೆನಾಗಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳೊದಿರಲಿ, ನಂಗರ್ಥ ಆಗಲಿಲ್ಲ ಇದರರ್ಥ ಹೇಳೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೂ ನನಗೆ ಖುಷಿ ಆಗ್ತಿತ್ತು. ಅದರೆ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ್ಲ ಏನು value ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿಯಲ್ಲ, ಅವಾಗ ನನಗೆ ಬೇಜಾರು ಆಗುತಿತ್ತು. ಕೆಮ್ಮಣ್ಣು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ನೊಡ್ತಾ ನಾನು ಮೈ ಮರೆತಿದ್ರೆ, ಮುಂದಿನ ರಜಕ್ಕೆ switzerland ಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಇಲ್ಲೇನಿದೆ ಅಂತ ನೀ ಹೇಳಿದಾಗ ನಂಗೆ ಬೇಜಾರಾಗಿತ್ತು”.

“ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಕೊರೆವ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಲು ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ, ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಕೆಂಪನೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೊಡಬೇಕು ಅನ್ನುವ ನನ್ನ ಆಸೆ ಮುಂದೆ, ನಿನ್ನ ಕನಸಿನ lawn ಇರೋ ದೊಡ್ಡ ಬಂಗ್ಲೆ, ವರ್ಷದಲೊಂದು foreign holiday, Luxury sedan car ಯಾವುದುನೂ, ದೊಡ್ಡದು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸೋದೆ ಇಲ್ಲ ಕಣೊ….
ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಕ್ಕೆ ದುಡ್ಡು ಬೇಡ ಅಂತ ಹೇಳೊಷ್ಟ್ಟು ಪೆದ್ದಿ ನಾನಲ್ಲ. ನಿಂಗೆ ಬರೊ ಸಂಬಳದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಜೀವನ ಮಾಡಬಹುದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊ….”
 
ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸಮಾಧನ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಮನಸನ್ನು ಹಗುರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತಿದ್ರೆ,  ಹೊಸ ದಿನದ ಆರಂಭ ವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾ, ಸೂರ್ಯ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಮುಗುಳ್ನಗುತಿದ್ದ.

Reinvention???

“Dry statistics can`t reveal the complete truth, America ಹಾಗು Europe ನಲ್ಲಿ un geared cars popular ಆಗ್ತಾ ಇದೆ ಅನ್ನೋ statistics ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಇಷ್ಟ್ಟು ದೊಡ್ಡ ನಿರ್ಧಾರ ಹೇಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ, ಆಗುತ್ತೆ?

I agree ಮುಂದುವರೆದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ Automobile industry ಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ ಅಂತ. ಅದರೆ ಈ ನಂಬರ್ ಗಲಾಟೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶ ಮರಿತಿದ್ದೀರ, ಭಾರತ ಹಾಗು ಇನ್ನು ಅನೇಕ developing countries ಗಳಲ್ಲಿ ಇವತ್ತಿಗೂ ಸಹ ಒಂದು geared vehicle ಅದು two wheeler ಅಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ four wheeler ಆಗಿರಬಹುದು, its often considered as a male thing. Ungeared two wheeler or car is equated with female. So a geared vehicle ಹಾಗು high powered vehicle definitely satisfies the Male Ego”.

“ಇವತ್ತಿಗೂ ಸಹ ಕಾರ್ ಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ ಶೇಕಡ 75% ಭಾಗ ನಿರ್ಧಾರ ಗಂಡಸರದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.
ಹೀಗಿರಬೇಕಾದ್ರೆ, sudden ಆಗಿ ಒಂದು ungeared ಕಾರ್ ಮಾಡೋಂತಹ ನಿರ್ಧಾರ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತುರದ್ದು ಅಂತ ನನಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಮನಸ್ಥಿತಿ, ಇನ್ನು ನಿರ್ಮಾಣ ಆಗಿಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು short duration ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೆ advt campaign ನಿಂದ create ಮಾಡಕ್ಕೂ ಸಹ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ”.

“You can`t take a decision without considering the mentality and attitude of a big chunk of your potential customers”

ಹೀಗೆ ತುಂಬಾನೆ normal flow ನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡ್ತ ಇದ್ದ ಕಂಪನಿ ಯ Strategic Marketing consultant  ರಾಹುಲ್ ನ ಮಾತು ಗಳಿಗೆ ಮೋಡಿಯಾದಂತೆ ಕೂತಿತ್ತು ಕಂಪನಿ ಯ top management  ಹಾಗು functional heads ಸಮುಹ.

ಮುವತ್ತೈದು ವರ್ಷದ still bachelor ರಾಹುಲ್ ಓದಿದ್ದು London school of business ನಲ್ಲಾದರು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು local market ನ ಅವನು analyse ಮಾಡುತಿದ್ದ ರೀತಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೆಚ್ಹುಗೆ ಆಗಿತ್ತು. ಮಾತು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೆ, Mathematical modelling, Game Theory, Peter Kotler  ಅಂತ ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡಿ ವೇದ, ಉಪನಿಷತ್ತು, ಗೀತಾ ಅಂತ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಿಸುತಿದ್ದ.
” But ರಾಹುಲ್ sorry to interrupt you” ಅಂತ ದ್ವನಿಯನ್ನು ಎತ್ತರಿಸಿದವಳು, Youngest and most charming lady of Design department ಸಾಗರೀಕ. ” ಇತ್ತಿಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ನಡೆದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ changeನ್ನ ನೀವು ಮರಿತ್ತಿದ್ದಿರಿ ಅನ್ಸತ್ತೆ. scooter ಗಳಂದ್ರೆ, ನಾಲ್ಕು ಗೇರ್,ನ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರ ದ vehicle ಅನ್ನುವ ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಾಗಿ ಹೊಗಲಾಡಿಸಿದೆ ಒಂದು ಜಪಾನಿ ಕಂಪನಿ ಯ sucess”.

“ಮೊದಮೊದಲಿಗೆ ungeared scooter, female oriented ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ಸಹಿತ , ಇವತ್ತು ಆ product ಆ barrier ದಾಟಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಬಂದಿದೆ. ಇವತ್ತು city traffic ನಲ್ಲಿ easy ಆಗಿ16 ರಿಂದ 60 ವರ್ಷದವರೆಗಿನ ಯಾರು ಬೇಕಾದರು ಸುಲಭವಾಗಿ ride ಮಾಡಬಹುದು ಅಂತ prove ಮಾಡಿಲ್ವ ಆ ಕಂಪನಿ. ಇದೇ revolution ನ ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗವಾಗಿ ಇವತ್ತು geared scooter is almost non existant. I think customer is more concerned with technology and ease of driving.ಹೀಗಿರಬೇಕಾದರೆ , ನಾವ್ಯಾಕೆ ungeared ಕಾರ್ revolution ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡಬಾರದು?”
ಸಾಗರೀಕಳ argument ನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪimpress ಹಾಗು ಸ್ವಲ್ಪ hurt ಆದ ಹಾಗೆ ಆದ್ರೂ ಸಹ ಮುಂದುವರಿಸಿದ ರಾಹುಲ್ ” ಹೌದು, ಸಾಗರೀಕ to certain extent i  agree with your point, but two wheeler ಹಾಗು four wheeler market ನ dynamics is entirely different .
ನಾವು revolution start  ಮಾಡಣ ಅಂತ ಒಂದು ಹೊಸ model ನ from scratchಶುರು ಮಾಡಿ market ಗೆ ತರೊದು, dont think its wise, and also it takes a toll on company`s finance.”

“Instead what i suggest is ನಮ್ಮ ಎರಡು existing model ಗಳನ್ನ current technology base  ಮೇಲೆ remodel or repackage ಮಾಡಣ, ಅದೇ better ಅಂತ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಯಾವುದೆ ಮನುಷ್ಯನಾಗಲಿ ಅಥವಾ product ,ಆಗಲಿ it should reinvent itself periodically, ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ, ಜನ ಒಂದೆ ತರಹದ್ದರಿಂದ ಬೋರ್ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ”.

“ಎಷ್ಟ್ಟುlove ಮಾಡಿ ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅದೇ predictable ಗಂಡ/ ಹೆಂಡತಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು bore ಅನ್ಸೋಕೆ ಶುರುವಾಗುವ chances ಇರುತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕೆ, ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ product ಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ, ಸ್ವಲ್ಪವಾದರು reinvention ಆಗ್ತಿರಬೇಕು. ಆವಾಗೆ charm ಇರೋದು ಏನಂತಿರಾ?” ಅಂತ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದ ರಾಹುಲ್.

closed door meeting ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ನಾಲ್ಕನೇ ಮಹಡಿಯ ರಾಹುಲ್ ನ ಕೋಣೆ ಯಲ್ಲಿ ಅವನು meeting ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಬರೋದುನ್ನ ಕಾಯ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದವಳು ಮಿತಾಲಿ. ಅವಳ ತಲೆ  IIT ಯ ಆ ದಿನಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು.

ಪ್ರಥಮ ವರ್ಷದ engineering ಓದುತಿದ್ದಾಗ ಮಿತಾಲಿ, ಇಡೀ campus ನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಪ್ರಸಿದ್ದವಾಗಿದ್ದವನು , Electronics department ನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದ M-Tech ಮಾಡ್ತ ಇದ್ದ ರಾಹುಲ್ . ಇವರಿಬ್ಬರ ಪರಿಚಯ ಹಾಗು ಸ್ನೇಹ ಆಕಸ್ಮಿಕ ವೇನಲ್ಲ.

Academic life ಪೂರ್ತಿ remote sensing technology ,3-G mobile technology ಗಳ ಅಗಾಧ ಸಾಧ್ಯತೆ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿ ಕೊಂಡು ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ Campus recruitment season ಪ್ರಾರಂಭ ವಾದಾಗ, Department ನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು electronics, software, telecom ಕಂಪನಿಗಳ ಕದ ತಟ್ಟಿದರೆ, ಇವನು ಮಾತ್ರ ಅಮೇರಿಕಾದ ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಸಣ್ಣ 10 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ fund manage ಮಾಡುತಿದ್ದ ಒಂದು Hedge Fund ಗೆ ಹೋಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ.

“ಯಾಕೋ” ಅಂತ ಕೇಳಿದಕ್ಕೆ,” ದೊಡ್ಡ electronic equipment ನ ಭಾಗವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ  IC ಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನಕ್ಕೂ ಹಾಗು Portfolio management ಹಾಗು efficient portfolio theory ಗೂ ಸಾಕಷ್ಟ್ಟು ಸಾಮ್ಯತೆ ಇದೆ ಅಂತ ನಾನು ಅವರನ್ನ convince ಮಾಡಿದೆ “ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದ. ಮೊದಲಿನಿಂದಲು change management ನನ್ನ favourite subject ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ದ, one should keep on reinventing oneself , ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾನೇ career ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡಿದ್ದ.

ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೆಲ್ಲಾ stocks, bonds, derivatives ಗಳ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ರೋಸಿ ಹೋಗಿ management education puruse ಮಾಡ್ಥಿನಿ ಅಂತ London school of Business join ಆಗೇ ಬಿಟ್ಟ.
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಓದಿದ್ದು Marketing management and Operations research.

ಎಷ್ಟ್ಟೋ ಸರ್ತಿ ಮಿತಾಲಿ ಗೆ, ಅವನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಾ ಇರುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಅವನ ದ್ರಿಷ್ಟಿ ಕೋನಗಳು, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತಿತ್ತು. ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾದವರು, pervert ಗಳಾಗಿ terrorism ಅಥವಾ naxalism ಅಂತಾನೊ ತಿರುಗುವಂತಹ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಹೆದರಿಕೆಯಿತ್ತು.
ಆದರೆ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದರು ಸಹಾ ಅವನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಬದಲಾವಣೆ ಗಳಾದರೂ ಕೂಡ, change ಆಗದೇ ಉಳಿದಿದ್ದವಳೆಂದರೆ ಮಿತಾಲಿ ಮಾತ್ರ. ಇಬ್ಬರು ಮದುವೆ ಆಗ ಬೇಕೆಂದು decide ಸಹಾ ಮಾಡಿದ್ದರು.

“ನಿನ್ನ change management theory, One should keep on reinventing oneself   ಅನ್ನುವ philosphy  ಗಳಿಗೂ ಹಾಗು ನನಗೂ ತುಂಬಾನೆ ದೂರ, ನಾನು ಹೇಗಿದ್ದಿನೊ ಹಾಗೆ ಇದ್ದಿನಿ, ನಿನ್ನಷ್ಟ್ಟು ಓದು ಇಲ್ಲ, ಅನುಭವ ಇಲ್ಲ, ಆದರೂ ನನ್ನ ಕಂಡ್ರೆ ನಿನಗೆ ಯಾಕೆ ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರದ ನಂಟು?” ಅಂತ ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಳು.  

” ಏನೆಲ್ಲಾ ಓದುವುದು, ಬರಿಯುವುದು, ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವುದು, ತೆಗಳುವುದು, ಇದೇ ಸರಿ, ಅದೇ ತಪ್ಪು ಅಂತ ವಾದಿಸುವುದು ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಇವೆಲ್ಲಾ ಬೌದ್ದಿಕ ಕಸರತ್ತು ಗಳಷ್ಟ್ಟೆ. ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಸಹಜ ವಾಗಿರುವುದೆಂದರೆ, ಕುತೂಹಲ, ಭಯ, ಕಾಮ, ಆಸೆ, ಅಸೂಯೆ, ಅಹಂಕಾರ, ಇಷ್ಟ್ಟೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಅದರದರ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸಹಜವಾಗಿ ಸರಳವಾಗಿ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡುವ ಹಾಗು ಎದುರಿಸುವ ನಿನ್ನ ಆ consistency ನನಗೆ ಇಷ್ಟ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. i like that” ಅಂತ ಅವನು usual philospher style ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದ.

ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ ಸದ್ದಾಯಿತು, ಮಿತಾಲಿ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಳು, ಸದಾ one should keep on reinventing  oneself ಅನ್ನುವ ಮಂತ್ರ ಪಠಿಸುತಿದ್ದ ರಾಹುಲ್ ತನ್ನ usual style ಆದ french beard ಬೋಳಿಸಿದ್ದ, ನೀಟಾಗಿ chacolate hero ತರಹ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಒಳಗೆ ಬಂದ.

ತೀರ್ಮಾನ

ಪ್ರೀತಿಯ ಶಾಲು,
ನೀ ಎದುರುಗಡೆ ಇದ್ದಿದ್ರೆ, ಇಷ್ಟ್ಟೊಂದು ಸಲೀಸಾಗಿ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಧೈರ್ಯ ಬರ್ತಿತ್ತೋ ಇಲ್ವೋ
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ವಿಷಯ phone ಮಾಡಿ ಹೇಳಣಾ ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನ voice shake ಆಗೋದು ಖಂಡಿತಾ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಬಿಡತ್ತೆ ಅಂತಾ. ಹೆಚ್ಹು ಕಮ್ಮಿ ಒಂದು ವರೆ ವರ್ಷ ಕಾದು ಕೊನೆಗೂ ಹೇಳೇಬಿಡಣ ಅಂತ ಮಾಡಿದಿನಿ. ಧೈರ್ಯ ಬರಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟ್ತುದಿವಸ ಬೇಕಾಯ್ತ ಅಥವ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತೀ ನೆ ಯೋಚಿಸಿ , ಯೋಚಿಸಿ ದಿನ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ನಾ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ ಅವತ್ತು Chennai-Bangalore flight 2 hours delay ಆಗಿತ್ತು. ಈ time ನಲ್ಲಿ Bangalore ನಲ್ಲಿ ಮನೆನ ಸೇರಬಹುದಿತ್ತು ಅಂತ ಬೈಕೊಂಡು ಕೂತ crowd ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಗುರುತು ಪರಿಚಯ ವಿಲ್ಲದ ನಾವಿಬ್ಬರು ಸಹ ಇದ್ವಿ. ಗಂಟೆ ಗಳು ಕಳೆದು ಕೊನೆಗು Boarding call ಬಂದಾಗ, ಧಾವಂತ ದಲ್ಲಿ ನೀನುBoarding pass ನ ಅಲ್ಲೆ ಬೀಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಒಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ, ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ , ಹಳೇ ಹಿಂದಿ film Hero ತರಹ”excuse me” ಅಂತ ಕೂಗ್ತಾ ಬಂದೆ. “ತುಂಬಾ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್” ಅಂತಾ ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಬಂದ ಕನ್ನಡ ಕೇಳಿ, ಕನ್ನಡದ ಹುಡುಗಿ ಅಂತಾ ಖುಷಿ ಆಗಿತ್ತು.

ಅದ್ರುಷ್ಟ್ಟನೊ ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನನ್ನ  window seat ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ seat .”ನಂದು maiden flight, take off and  landing   ನೋಡ ಬೇಕು window ಪಕ್ಕ ನಾ ಕುತ್ಕೋತಿನಿ please” ಅಂತ ನೀನು innocent ಆಗಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳೋ ಯೋಚನೇನು ಸಹ ಬರ್ಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ಗಂಟೆ ಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಏನೇಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದೆ. ನಿನ್ನ ಊರು ಯಾವುದು ಅಂತ, ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಏನು ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅಂತ, Quantum Physics ನಲ್ಲಿ specialise ಮಾಡ್ತಿರೋದು, JP Nagar ನಲ್ಲಿ Room ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರೋದು.Chennaiನಲ್ಲಿ Seminarಇದ್ದದ್ದು.

Quantum Physics ಬಗ್ಗೆ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೇಳಿ ನಾ ನಿನ್ನ impress ಮಾಡಕ್ಕೆ try ಮಾಡಿದ್ದೆ. “ಪರವಾಗಿಲ್ಲ,Finance Professional  ಅಂತಿಯಾ, ಏನೇನೋ ತಿಳ್ಕೋಂಡಿದ್ದಿಯಲ್ಲಾ” ಅಂತ cool ಆಗಿ ಏಕವಚನದಲ್ಲೇ ಸರಾಗವಾಗಿ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ Bangalore ಬಂದಿದ್ದು, ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಹೊರಟೇ ಹೋಗಿಬಿಡ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂತ ಮನಸ್ಸು ಕೊರಗುತ್ತಾ ಇತ್ತು.

“Can you give me your mobile number please ” ಅಂತ ಅಂದೇ ಬಿಟ್ಟೆ  ನೀನು.
ವಾಹ್ ! ನಮ್ಮಪ್ಪನಾಣೆ ನನಗಂತು ಈ ತರಹ ಕೇಳಕ್ಕಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲು ನಿಂದೆ ನೆನಪು ಕಾಡುತಿತ್ತು, ನೀನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ Light yellow colour ಚೂಡಿದಾರ್, ಮಾತು ಮಾತಿಗು ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ದೊಡ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಉಪಯೋಗಿಸುತಿದ್ದ “ಹೌದ”, “ಹಾಗ” ಏಂಬ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಸೂಚಕ ಪದಗಳು ನನ್ನನ್ನ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು.

ಎರಡು ದಿವಸ ಬಿಟ್ಟು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ನಿನಗೆ message ಮಾಡಿದ್ದೆ , “Shalini do you remember me? ” ಮರು ನಿಮಿಷದಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಉತ್ತರ ಬಂದಿತ್ತು, “Do you think am suffering from Amnesia? Pavan I was about to call u ”  ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ನಂತರ phone ಮಾಡಿದ್ದೆ, ಅರಳು ಹುರಿದಂತೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದೆ. ಆಗ ಏನು ಹೇಳುತಿದ್ದಿಯ ಅನ್ನುವುದನ್ನ ಕೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಿನ್ನ ದ್ವನಿಯಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ.
ಅವತ್ತಿನಿಂದ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಏಷ್ಟ್ತುphone ಗಳು ಹಾಗು message ಗಳು ಹರಿದಾಡಿತ್ತು.
ಸರಿಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ಭೇಟಿ ಯ ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಒಂದು ಶನಿವಾರ ಸಂಜೆ phone ಮಾಡಿ “ರಂಗ ಶಂಕರ ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ನಾಟಕ ಇದೆ, ಯಾವುದು ಅಂತ ಕೇಳುತ್ತಾ ತಡ ಮಾಡಬೇಡ ticket ತೊಗೊಂಡು ಕಾಯಿತ್ತಿರುತ್ತಿನಿ” ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡ್ತಿರೋ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಹೊಸ Allen Solly shirt ಹಾಕ್ಕೋಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆ. ಸ್ವಲ್ಪಾ ಜಾಸ್ಥಿ Body spray ಸಹ. ಅರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ನೋಡಿದ್ರೂ ಸಹ ನಿನ್ನೆ, ಮೊನ್ನೆ ಭೇಟಿಯಾದವರ ತರಹ ಮಾತಾಡಿದ್ದೆ. “ಏನೋ ಒಳ್ಳೆ Board meeting attend ಮಾಡೋ ತರಹ ಬಂದಿದ್ದಿಯಲ್ಲಾ ” ಅಂತ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಅದಾದ ನಂತರ ಎಷ್ಟ್ಟುdinner, lunch, message ಗಳು ನಡೆದು ಹೋಗಿ, ದಿನಗಳು ಕಳೆದದ್ದು ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

ದಿನ ದಿನಕ್ಕು, ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿ ಮಾತು, ನಡವಳಿಕೆ ಗೆ ಸೋಲುತ್ತಾ ಬಂದೆ. ಬಹಳಷ್ಟ್ಟು ದಿವಸ ಇದು infatuation ಅಥವಾ short term attraction ಅನ್ಕೊಂಡೆ. ಅಥವ ನಿನಗಿಂತ ಸುಂದರವಾದ ಇನ್ನ್ಯಾರೋ ಸಿಕ್ಕರೆ ಮರೆತು ಹೋಗ ಬಹುದು ಅಂತ , ಅಥವಾ ನನ್ನ ಬಾಳಿನಿಂದ ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ ಹೋರಟೆ ಹೋದ ಪ್ರಿಯಾಳ ಜಾಗ ತುಂಬಲು ಇನ್ನ್ನ್ಯಾರಾದರು ಬೇಕಿತ್ತಾ ?ಅದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೂತ್ತಿದ್ದೆ.

ಇದು ಪ್ರೀತಿನಾ ಅಂತಾ ಮನಸ್ಸು ಒಂದು ಕಡೆ ಕೇಳುತಿದ್ದರೆ, ಪ್ರೀತಿ ಅಂದರೆ ಏನು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆನೇ ಇದು ಅದು ಹೌದ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಗೆ ಹೇಳೋದು? ಎಂಬ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

ನಿನ್ನ ಊರಲ್ಲಿರುವ ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ತಮ್ಮ, ನಿನ್ನ ನಾಯಿ ಬ್ರುನೋ, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನವರೆ ಆಗಿ ಬಿಟ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರು ನಿಜ ಹೇಳುತ್ತಿನಿ, ನನ್ನ ಮನಸಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಗಳಿಗೆ ಇನ್ನು ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದಿನಗಳು ಉರುಳುತ್ತಿವೆ, ಇದು ಏನು ಹೌದೋ  ಏನು ಅಲ್ಲವೋ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದರು, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರು, ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ನನಗನಿಸಿದ್ದನ್ನ ನಾನು ಹೇಳೆ ಬಿಡುತ್ತಿನಿ ಕೇಳು. Bangalore ನಗರದಲ್ಲಿ ಆರಾಮವಾಗಿ two bed room flat ನಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರ ಸಾಗಿಸುವಷ್ಟ್ಟು, ಅದಾಯ ನನಗಿದೆ, ಇನ್ನು ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರು ತೊಗೊಳೋಣ ಅಂತಿದ್ದಿನಿ, ಇದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ, ನೀನು ಇನ್ನ್ನ್ಯಾರನ್ನ್ನೋ ಮದುವೆ ಆಗೋದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೋಡೋಕ್ಕಾಗಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮದುವೆ ಆಗಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ನನ್ನ ಭಾವನೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಕೊರಗು ಜಿವನ ಪೂರ್ತಿ ನನ್ನ ಕಾಡೋದು ಬೇಡ.

ನನ್ನ ಮದುವೆ ಆಗ್ತಿಯಾ ಶಾಲು?
ನಿನ್ನ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಿನಿ.
ನಿನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದು ಪತ್ರ ಕೊಡೋ ಧೈರ್ಯನೂ ಇಲ್ಲ ನನಗೆ. ಹೇಗೂ ಇವತ್ತು office ಬಿಡೋದು ತುಂಬಾನೆ ತಡ ಆಗುತ್ತೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ರೂಮಿನ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ರ ಇಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀನಿ.

ನಿನ್ನನ್ನೇ ತಲೆಯ ತುಂಬಾ ತುಂಬಿ ಕೊಂಡಿರುವ ನಿನ್ನ,
ಪವನ್.

                                                   *********************************
ಮಧ್ಯ ರಾತ್ರಿ ಗಂಟೆ 12.30  ದಾಟಿತ್ತು. ಡಿಸೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳಿನ ಥಂಡಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತಿತ್ತು. ಆಗೊಂದು ಈಗೊಂದು ವಾಹನ ಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಹೊಸೂರ್ ರೋಡಿನಲ್ಲಿ, ಆಗಷ್ಟ್ತೆ, ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆ ಕಡೆ ತೆರಳುತಿದ್ದ ಬೈಕ್ ಸವಾರನನ್ನು ಹಿಂದಿನಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದ ವಾಹನ ನಾಪತ್ತೆ ಯಾಗಿತ್ತು. ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ ಬೈಕ್ ಸವಾರನ ಜೇಬಿನಿಂದ ತೆಗೆದ ಪತ್ರವನ್ನು ಓದುತಿದ್ದ traffic inspector, ambulance ಗೆ phone ಮಾಡುತಿದ್ದ……..

How exchange rate is determined???

This is the one question that crops up in everyone’s mind, whenever we read reports such as, Rs. appreciating, US Dollar falling down, everywhere.

In a very simple language ,we can say that Demand and supply determines the value of any currency against any other currency. Suppose the demand for Rupee is higher owing to excess supply of dollar (i.e. more number of people want to convert their dollar in to Rupee), value of dollar will naturally decline against Rupee. This is the fundamental principle of Demand and Supply driven Exchange rate.

Not every nation on the earth follows the system of Demand and supply for determining the exchange rate. Some have pegged the value of their currency against others (like china) and some follow the route of `Free float` and intervention (by central bank) now and then whenever required (like India).

 `Gold Standard`It was the earliest method used  for determining the value of a currency… Under the gold standard, currency issuers guarantee to redeem notes, upon demand, in that amount of gold. Governments that employ such a fixed unit of account, and which will redeem their notes to other governments in gold, share a fixed-currency relationship.This system avoids frivolous printing of currency and keeps the inflation under check. With expanding trade beyond geographies and transactions taking place across nations, this system of Gold standard was ill equipped to address the concerns and complexities of the new changing and dynamic world order. 

Bretton Woods SystemThis new order came in to exisistence in 1944. Preparing to rebuild the international economic system as World War II was still raging, 730 delegates from all 44 Allied nations gathered at the Mount Washington Hotel in Bretton Woods, for the United Nations Monetary and Financial Conference. The delegates deliberated upon and signed the Bretton Woods Agreements during the first three weeks of July 1944.Here the participating countries agreed to fix the value of their currencies with in the fixed value (i.e. plus or minus some percentage in terms of gold) and it was also agreed that IMF would help those nations in case of serious problems in Balance of Payments.But this system also collapsed in 70s when US unilaterally decided to move out of this system and refused to convert the dollar into gold.

 Demand and Supply This is the simple and most effective method to determine the value of currency which is used almost everywhere worldwide. (With some exceptions and modifications)This is also popularly called as free float system, where the market forces are given a free hand to determine the value of any currency based on Demand and supply for respective currencies. Today in India we follow a middle path that is in-between free hand to market forces and occasional intervention by central banker. Still we have very long way to go so that our exchange rate is completely determined by market forces. , For that various other regulatory issues including `Capital account convertibility `have to be sorted out. Then what are the advantages or disadvantages of opting for `no intervention policy by government` is another topic for debate and we will discuss some time later…